' အႏႈိင္းမဲ့ဗုဒၶ'

THE LORD OF BUDDHA

သတၱ၀ါတုိင္းမွာ ေသျခင္းသေဘာရွိသည္။ သတၱ၀ါတုိင္းေသရမွာကုိ ေၾကာက္ၾကပါတယ္။

ဗုဒၶရဲ႕ ဓမၼသဘာ၀မွာ .....

၁။ ေသျခင္းကင္းတဲ့ သဘာ၀ရွိသည္။
၂။ ေသျခင္းကင္းတဲ့ သဘာ၀ကုိ ရေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းရွိသည္။
၃။ ေသျခင္းကုိ မေၾကာက္မရြံ႕ရင္ဆုိင္ႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းလည္းရွိသည္။
၄။ ေသျခင္းကင္းတဲ့ သဘာ၀ကုိ မရရွိေသးသည့္တုိင္ လက္ရွိ ( ပစၥဳပၸန္ဘ၀ ) က ေသရင္ အပါယ္သုိ႕
မက်ေရာက္ေစေသာ နည္းလမ္းရွိသည္။

ဗုဒၶဆိုတာဘာလဲ ?
ဗုဒၶဆုိတာ နာမည္ မဟုတ္ပါဘူး။
႐ုိး႐ုိးသာမန္သူေတြထက္ ထူးတဲ့ လူသားတစ္ဦး ဆြတ္ခူး ရရွိလုိက္တဲ့ ဂုဏ္ထူး၊ ဘြဲ႕ထူး ( Title ) တစ္ခုပါပဲ။

ဒီဘြဲ႕ထူး ၊ ဂုဏ္ထူးဟာ အနႏ ၱစၾက၀႒ာ တစ္ခုလံုးမွာႏွစ္ဦးၿပိဳင္ၿပီး မရႏုိင္တဲ့ ဘြဲ႕ထူးပါ။ ယခုေခတ္ လူသားေတြမွာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုက လူသားတစ္ဦးကုိ ထုိလူသား၏ ထူးျခားစြာ ရြက္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အရည္အေသြးနဲ႕ ကုိက္ညီတဲ့ ဘြဲ႕ထူး ၊ ဂုဏ္ ၊ အဆင့္အတန္းတစ္ခုကို သတ္မွတ္ေပးရတဲ့ သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။

ေလးသေခ်ၤ နဲ႕ ကမ ၻာတစ္သိန္းေသာ ကာလၾကာေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္လုိ႕ ' ဗုဒၵ ' ဆုိတဲ့ ဂုဏ္ထူးကုိ ရရွိသြားသူဟာ ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဓန ႏွင့္ မယ္ေတာ္ သီရိမဟာမာယာေဒ၀ီ တို႕က ေမြးဖြားလာတဲ့ သားေတာ္ ' သိဒၶတၳ ' ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

' ဗုဒၶ ' ဘြဲ႕ထူးအဓိပၸါယ္က
' သိသူ ' လုိ႕ဆုိပါတယ္။

ဘာေတြကို သိသလဲ ?

၁။ သတၱ၀ါ အနႏ ၱေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကုိ အကုန္သိတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ' သတၱေလာက ' ကုိ သိတယ္။
၂။ သတၱ၀ါအနႏ ၱတုိ႕ မီွတင္းေနထုိင္တဲ့ ဤကမ ၳာပါ၀င္တဲ့ ေနစၾက၀႒ာ ( Solar System ) အျပင္ အနႏ ၱစၾက၀႒ာ ( Universe )
အေၾကာင္းကုိ သိတယ္။
၃။ သတၱေလာကနဲ႕ ၾသကာသေလာကတို႕ရဲ႕ အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္သြယ္ၿပီး ျဖစ္ပ်က္ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ သခၤ ါရလုပ္ငန္းသဘာ၀ေတြ
ကုိလည္း အကုန္သိတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ' သခၤ ါရေလာက ' ကုိ သိတယ္။

ဗုဒၶဟာ သတၱေလာက ( Kingdom of Living Being ) ၊ ၾသကာသေလာက ( Infite Space )၊ သခၤ ါရေလာက ( Function ) ဆုိတဲ့ ေလာကသံုးပါးရဲ႕ သဘာ၀ျဖစ္စဥ္ေတြကုိ ဘယ္သူထံမွာမွ နည္းမခံရဘဲ သူကုိယ္တို္င္ ကိုယ္ပို္င္ဥာဏ္၊ ၀ီရိယေတြနဲ႕ အကုန္အစင္ မျခြင္းမခ်န္ သိသြားပါတယ္။

' ဗုဒၶ ' က ' ဓမၼ ' ေတြကုိ သိသြားပါတယ္။
' ဓမၼ ' ဆုိတာ ' သဘာ၀တရား ' ေတြပါပဲ။


ဒီဓမၼသဘာ၀တရားေတြရဲ႕ နိယာမ ( Law ) ေတြကို တစ္နည္းအားျဖင့္ ( Natural Law ) ေတြကို သူ႕သေဘာ သူ႕သဘာ၀အတုိင္း လုပ္
ငန္းျဖစ္စဥ္ေတြ၊ ျဖစ္ေနတာေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိသြားပါတယ္။
ဓမၼသဘာ၀ ( Natural Law ie: Law of Natural ) ဟာ မည္သည့္ ဖန္ဆင္းရွင္ ( Creator ) မွ အမိန္႕ေပး လုိ႕ ျဖစ္လာတာမဟုတ္ပါဘူး
ဖန္ဆင္းရွင္ရဲ႕ လက္ေအာက္ခံ သဘာ၀မဟုတ္ပါဘူး။
ဒီဓမၼသဘာ၀ေတြကို မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ သူ႕ရဲ႕ ပေယာဂနဲ႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလုိ႕ မရပါဘူး။

' ဗုဒၶ ' က ရွိးရွိးေလးပဲေျပာပါတယ္။
" ငါဟာ ေလာကသံုးပါးရဲ႕ သဘာ၀ျဖစ္စဥ္ေတြကို အကုန္အစင္ သိပါၿပီ။
ဒီစကားရပ္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္က ဓမၼသဘာ၀ေတြကုိ ငါမဖန္ဆင္းဘူး ဆုိတဲ့ သေဘာကုိ ေဆာင္ပါတယ္။

ထပ္ဆင့္ၿပီး စဥ္းစားရင္
ဒီဓမၼသဘာ၀ေတြဟာ ငါ ဗုဒၶ အျဖစ္သုိ႕ မေရာက္ခင္ကာလ အရွည္အၾကာအတည္းက ရွိေနသလုိ ငါမရွိတဲ့ေနာက္လည္း ဒီသဘာ၀ေတြ
ရွိၿမဲရွိေနၿပီး သူ႕လုပ္ငန္း သူလုပ္ေနၾကတာပဲလုိ႕ ဆုိပါတယ္။


သူတစ္ပါး ေျပာတဲ့ စကားေပၚမွာ စိစစ္ ေ၀ဖန္ပုိင္းျခားၿပီး အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္ စဥ္းစားတာကုိ ပါ႒ိဘာသာနဲ႕ " ၀ိဘဇၨ၀ါဒ " ( Analysis ) လုိ႕လည္း ေခၚပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ " ဗုဒၶ၀ါဒ " ကုိ " ၀ိဘဇၨ၀ါဒ " လုိ႕လည္း ေခၚပါတယ္။

" ဗုဒၶ " က သူကုိယ္တုိင္ ထုတ္ေဖာ္ျပသခဲ့တဲ့ ဓမၼသဘာ၀ ( တရားေတာ္ ) ေတြကုိ လုိက္နာရာမွာ မိမိရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ဥာဏ္နဲ႕ စိစစ္ေ၀ဖန္ပုိင္းျခားၿပီး ကုိယ္တုိင္ လက္ေတြ႕ က်င့္သံုးၿပီး၊ က်င့္သံုးသူကုို္ယ္တုိင္ အက်ိဳးရွိတယ္ဆိုမွ လက္ခံဖို႕ တုိက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။


" ဗုဒၶ " ကုိယ္တိုင္ေျပာတဲ့ စကားေတာ္ျဖစ္လုိ႕ ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ႕ လက္မခံခုိင္းပါဘူး။

ယံုၾကည္သင့္/ မသင့္


ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ တုိင္းတာေသာ စံကုိ " ကာလာမသုတ္ေတာ္ " တြင္ အထင္အရွား ေတြ႕ျမင္ႏု္ိင္သည္။

ကာလာမသုတ္ဆုိသည္မွာ ကာလာမရြာသားမ်ားအား ေဟာၾကားေသာ တရားေတာ္ျဖစ္သည္။



ကာလာမသုတ္ေတာ္တြင္ ဘုရားရွင္က



၁။ ေျပာသံၾကားကာမွ်ျဖင့္ အဟုတ္ အမွန္ဟု အတည္ မယူၾကႏွင့္။

( သူသူငါငါ ေျပာသံၾကားစကားမ်ဳိး )

၂။ အစဥ္အဆက္ၾကား စကားမွ်ျဖင့္လည္း အဟုတ္အမွန္ဟု အတည္မယူၾကႏွင့္။

( ဘုိးဘြားအစဥ္အဆက္ စကားမ်ိဳး )

၃။ ဤသုိ႕ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ဖူးသည္ ဟူေသာ စကားျဖင့္လည္း အဟုတ္အမွန္ ဟု အတည္မယူၾကႏွင့္။

( ေရွးက ျဖစ္ပ်က္ဖူးသည္ ဟူေသာ စကားမ်ိဳး )

၄။ စာေပ၊ က်မ္းဂန္ ႏွင့္ ညီညြတ္သည္ ဟူ၍လည္း အဟုတ္အမွန္ ဟု မယူၾကႏွင့္။

၅။ ႀကံဆေတြးေတာျခင္းမွ်ႏွင့္လည္း အဟုတ္အမွန္ အတည္ ဟု မယူၾကႏွင့္။

( မိမိ ႀကံစည္ေတြးေတာထားေသာ အရာမ်ိဳး )

၆။ နည္းယူ မီွျငမ္းျခင္းမွ်ျဖင့္လည္း အဟုတ္အမွန္ ဟု အတည္မယူၾကႏွင့္။

( သူတစ္ပါး၏ နည္းနာမွတ္ယူေသာ အရာမ်ုိဳး )

၇။ အျခင္းအရာကုိ ႀကံစည္ေသာအားျဖင့္လည္း အဟုတ္အမွန္ ဟု အတည္မယူၾကႏွင့္။

( အေထာက္အထားေကာင္း၍ သေဘာက်ေသာ အရာမ်ိဳး )

၈။ မိမိႀကံစည္ ႏွစ္သက္ေသာ အယူႏွင့္ ကုိက္ညီသည္ ဟူ၍လည္း အတည္မယူၾကႏွင့္။

( မိမိ သေဘာက် ႏွစ္သက္ေသာ အရာမ်ိဳး )

၉။ မွတ္ယူထို္က္ေသာ သေဘာမွ်ျဖင့္လည္း ဟုတ္မွန္ၿပီဟု အတည္မယူၾကႏွင့္။

( ယံုၾကည္ထုိက္ေသာသူ၏ စကား ဟူေသာအရာမ်ိဳး )

၁၀။ မိမိေလးစားေသာ ရဟန္းဆရာ၏ စကားျဖစ္႐ုံမွ်ျဖင့္လည္း အဟုတ္အမွန္ဟု အတည္မယူၾကႏွင့္။



ဟူ၍ ေဟာေတာ္မူ၏ ။



" ဤတရားသည္ ဆင္းရဲျခင္းျဖစ္၏ " ဟု ကုိယ္တုိင္သိေသာ အခါ ပယ္စြန္႕ရာ၏ ။

" ဤတရားသည္ ဆင္းရဲျခင္းကင္းရာျဖစ္၏ " ဟု ကုိယ္တိုင္သိေသာအခါ ထုိတရားျဖင့္ ျပည့္စံုရာ၏ ဟူ၍ ေဟာေတာ္မူ၏ ။



ထုိ႕ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္အေပါင္းတုိ႕အား ယေန႕မွစ၍ ၀ိပႆနာတရားမ်ားကုိ က်င့္ႀကံပြားမ်ား အားထုတ္ၾကပါလုိ႕

တုိက္တြန္းႏိႈးေဆာ္အပ္ပါသည္။





မွတ္ခ်က္။ ။ ဤစာမူကုိ မဂၢဇင္းတစ္အုပ္မွ ကူးယူထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံအပ္ပါသည္။

အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားတို႕၏ ျခားနားခ်က္

"အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားတို႕၏ ျခားနားခ်က္ "

မွတ္ခ်က္။ ။ ဤ စာကုိ ဆရာ ၀င္းသိန္းဦး ၏ ေရွးဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ဗုဒၶ မေ၀ဖန္ ႏွင့္ ဓမၼစာစုမ်ားမွ ေ၀ငွပါသည္။ ဆရာ၏

ခြင့္ျပဳခ်က္ကုိ မယူဘဲ တင္ျခင္းအတြက္ အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ လူငယ္မ်ားအတြက္ ဗုဒၶဘာသာ အေျခခံ

မ်ားကုိ သိေစရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။

ဗုဒၶ၏ လမ္းညႊန္အဆံုးအမ ႏွင့္အညီ လိုက္နာက်င့္သံုးေနေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ အမည္ခံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕ၾကား အႏွစ္သာရခ်င္း ကြာျခားမႈကုိ သိျမင္ေသာ ဗုဒၶျမတ္စြာက သူ၏ ဥပါသကာ (၀ါ) ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားကို ဒြန္းစ႑ားႏွင့္တူေသာ ဥပါသကာ ( ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ) ႏွင့္ ပဒုမၼာၾကာႏွင့္တူေသာ ဥပါတကာ (အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ) မ်ားဟူ၍ ပိုင္းျခား သတ္မွတ္ခဲ့သည္။

ဗုဒၶျမတ္စြာက ေအာက္ပါအဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုသူတုိ႕ကို ဒြန္းစ႑ားႏွင့္တူေသာ ဥပါသကာမ်ားအျဖစ္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခဲ့သည္။

(၁) ရတနာျမတ္သံုးပါးကို အလြန္ၾကည္ညုိမႈ မရွိျခင္း၊

(၂) သီလ မလံုၿခံဳျခင္း၊

(၃) အၾကား၊အျမင္ စေသာ ေလာကီမဂၤလာကို ျပဳလုပ္ေလ့ရွိျခင္း၊

(၄) အၾကား၊အျမင္ စေသာ ေလာကီမဂၤလာကို ယံု၍ ကံကိုမယံုျခင္း၊

(၅) သာသနာပ၌ အလွဴခံရွာ၍ အလွဴေပးျခင္း တုိ႕ပင္ျဖစ္သည္။

ျခံဳငံံု သံုးသပ္ျပရလွ်င္ ဒြန္းစ႑ားႏွင့္တူေသာ ဥပါသကာ ( ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ) မ်ားသည္ ရတနာျမတ္သံုးပါးအေပၚ အသိဥာဏ္ပညာႏွင့္ယွဥ္ေသာ ၾကည္ညိဳ သဒၶါစိတ္ ေခါင္းပါးရကား ဗုဒၶ၏ လမ္းညႊန္ အဆံုးအမမ်ားအေပၚ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ လုိက္နာေလ့မရွိေပ။ ထို႕ေၾကာင့္ ကုိယ္က်င့္သီလဆိုိင္ရာ ဗုဒၶ၏လမ္းညႊန္ ပညတ္ခ်က္မ်ားကို မသိက်ိဳးကြ်ံျပဳ၍ အခြင့္သာတုိင္း ခ်ိဳးေဖာက္ေလ့ရွိသည္။ မိမိကိုယ္ကုိသာ အားထားရာဆိုေသာ ဗုဒၶ၏ ေဒသနာကုိ ေက်ာခိုင္းၿပီး ျဖတ္လမ္းမွ ႀကီးပြားမည့္နည္းကုိ ရွာေလ့ရွိသည္။ ၾကားရေသာ အသံ၊ ျမင္ရေသာ အဆင္း သဏၭာန္တုိ႕ကို စြဲ၍ အတိတ္နိမိတ္ေကာက္ယူေလ့ရွိေသာ မဂၤလာ အယူအဆမ်ားကို ယံုၾကည္စြဲလမ္းသည္။ ေဗဒင္၊ ယၾတာ၊ ဓာတ္႐ုိက္၊ဓာတ္ဆင္၊ အဂၤ၀ိဇၨာ၊ အတိတ္တေဘာင္ စသည္မ်ားကို အားကုိးသည္။

မိမိေစတနာမွ ေပါက္ဖြားလာေသာ ကံ၏ အက်ိဳးေပးမႈကို မယံုၾကည္ေခ်။ မေကာင္းေသာ ေစတနာကုိ ေမြးၿပီး ေကာင္းေသာရလဒ္ကုိသာ လုိခ်င္ၾကသည္။ ဤတြင္ စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွ ေသြဖည္ယိမ္းယုိင္ေနသည့္ ကယ္တင္ေစာင္မႏိုင္သည္ ဆုိသူမ်ားကို အားကိုးတႀကီး တြယ္ကပ္ပူေဇာ္ၾကသည္။ သူရႆတီ၊ လက္ခ်မီး၊ စႏီၵ၊ ကြမ္ယင္ စသည့္ သာသနာပ မယ္ေတာ္မ်ား၊ မဟိႏၵရာ သူေတာ္စင္၊ ဆုိင္းဘာဘာ စေသာ ဖကီးႀကီးမ်ား၊ ဆာဒူးႀကီးမ်ား၊ ယကၠန္းစင္ေတာင္၊ ရွင္မထီး၊ အန္းကုန္း၊ ဘုိးဘုိးေအာင္၊ ဘုိးမင္းေခါင္ စေသာ ၀ိဇၨာဓိုရ္မ်ား၊ စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶဘာသာအလုိအရ နတ္္စားရင္းမ၀င္ေသာ သံုးဆယ့္ခုႏွစ္မင္းနတ္မ်ား၊ ေဗဒင္ဟူးရား အခါေပး ပညာရွင္ဆိုသူမ်ားအား ဆည္းကပ္ေလ့ ရွိၾကသည္။ ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ေဟာၾကားခဲ့သည့္ သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာေသာ မဂၤလာတရားေတာ္ႏွင့္အညီ လုိက္နာ ေနထုိင္က်င့္ႀကံရန္ကား စိတ္ကူးထဲပင္ မထည့္ၾကေပ။

ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ေအာက္ပါအဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုသူမ်ားကိုမူ ' ပဒုမၼာၾကာ ' ႏွင့္တူသည့္ ဥပါတကာမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ေတာ္မူသည္။

(၁) ရတနာသံုးပါးကုိ မမိွတ္မသုန္ ၾကည္ညဳိျခင္း၊

( ဘုရား၊တရား၊သံဃာ )

(၂) သီလလံုၿခံဳျခင္း၊

(၃) ေလာကီမဂၤလာကုိ မျပဳလုပ္ျခင္း၊

(၄) အၾကား၊အျမင္ စေသာ ေလာကီမဂၤလာကုိ မယံုဘဲ ကံကုိသာ ယံုျခင္း၊

(၅) သာသနာတြင္း၌သာ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ရွာ၍ အလွဴေပးျခင္းတုိ႕ပင္ ျဖစ္သည္။

ပဒုမၼာၾကာႏွင့္တူေသာ ဥပါသကာမ်ားသည္ ရတနာျမတ္သံုးပါးအေပၚ အသိဥာဏ္ပညာႏွင့္ ယွဥ္လွ်က္ မမိွတ္မသုန္ ၾကည္ညိဳေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ စကားေတာ္ႏွင့္အညီ လုိက္နာက်င့္သံုးေနထုိင္ေလ့ရွိၾကသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ကုိယ္က်င့္သီလ ၿမဲၿမံသည္။ မိမိဘ၀ ႀကီးပြားတုိးတက္ေရးအတြက္ မိမိကုိယ္ပုိင္ ကံ၊ ဥာဏ္၊ ၀ီရိယမွ တစ္ပါး အျခားအားကိုးရာ မရွာေတာ့ေခ်။ မွန္စြာႀကံ၊ မွန္စြာေျပာၿပီး မွန္စြာလုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားျဖစ္ရကာ မည္သူ႕ကုိမွ်လည္း ထိတ္လန္႕ စုိးရြ႕ံေနမည္ မဟုတ္ေတာ့ေခ်။ ျဖတ္လမ္းလည္းမရွာ၊ ရွာစရာလည္းမလုိေပ။ ဤသုိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးအဖို႕ ျပႆဒါး၊ ရက္ရာဇာ၊ နဂါးဦးေခါင္းလွည္႕ စသည္႕ ကိစၥမ်ားကို ထည္႕စဥ္းစားေနစရာ မလုိေတာ့ေပ။ အတိတ္နိမိတ္မ်ား၊ တေဘာင္မ်ား၊ ေဗဒင္၊ ယၾတာမ်ား၊ အခါေပးပညာရွင္မ်ား၊ နတ္မ်ား၊ ၀ိဇၨာဓိုရ္မ်ားကုိလည္း အားကုိးျခင္း မရွိေခ်။ သူ႕အတြက္ ေန႕တုိင္း ရက္ရာဇာပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ မဂၤလာတရားႏွင့္အညီ လုိက္နာက်င့္ႀကံရင္း ဘ၀တက္လမ္းကို တစ္ဆင့္ခ်င္းမွန္မွန္ လွမ္းေနသူပင္ျဖစ္သည္။ ဘုရား၊တရား၊သံဃာ တည္းဟူေသာ ရတနာျမတ္သံုးပါးကိုသာ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေနသူျဖစ္၍ အျခားမည္သည့္ အယူ၀ါဒ မတူသူက မည္သုိ႕ေသာ ေျမွာက္လံုး၊ေျခာက္လံုးတုိ႕ႏွင့္ ဆြဲေဆာင္ေစကာမူ မေျမာက္၊ မေၾကာက္ေတာ့ဘဲ စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးအျဖစ္ ရာသက္ပန္ မတုန္မလႈပ္ ေနထုိုင္က်င့္ႀကံသြားသူမ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

ဤမွ်ဆုိလွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဟူ၍ သမုဒိသစၥာ သေဘာအရ အမည္သညာ ပညတ္ႏုိင္ေသာ္ျငားလည္း အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ႏွင့္ ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဟူ၍ ဗုဒၶ ကုိယ္ေတာ္တုိင္က ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားခဲ့ေၾကာင္း စာ႐ႈသူတုိ႕ သေဘာေပါက္ေလာက္ေပၿပီ။

သုိ႕ျဖစ္ရာ ' ပဒုမၼာၾကာ ' ႏွင့္တူေသာ ဥပါတကာဆုိသည့္ အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားေရာ၊ ဒြန္းစ႑ားႏွင့္တူေသာ ဥပါသကာ ဆုိသည့္ ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားပါ ေရာေႏွာပါ၀င္ေနသူအားလံုး၏ အက်င့္စ႐ုိက္၊ လကၡဏာတုိ႕ကို ၿခံဳငံုအကဲခတ္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာအေပၚ တန္ဖုိးျဖတ္၍ မရစေကာင္းေပ၊

ဗုဒၶဘာသာအဆံုးအမႏွင့္အညီ လုိက္နာက်င့္ႀကံအားထုတ္သူတုိင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႕ေသာ ္ဗုဒၶဘာသာ

၀င္ အျဖစ္ " သမုဒိသေဘာအရ ပညတ္ေခၚေ၀ၚျခင္း " ကုိ ခံယူထားသူတုိင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ အဆံုးအမႏွင့္အညီ လုိက္နာက်င့္ႀကံအားထုတ္ ေနသူမ်ား မဟုတ္ၾကေခ်။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ ႀကံစည္၊ ေျပာဆုိ၊ျပဳမူ၊ လုပ္ေဆာင္မႈ တုိ္႕ေၾကာင့္ ျဖစ္ထြန္းလာသည့္ ရလာဒ္အခ်ိဴ႕ကုိ ၾကည့္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာအေပၚ အျပစ္ပံုခ်ၾကမည္ ဆုိပါက ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ဖြယ္ မရွိေသာ အမွားတစ္ရပ္ကို က်ဴးလြန္လုိက္ရာ ေရာက္ေပလိမ့္မည္။

တစ္ဆက္တည္း တုိက္တြန္းလုိသည္ကား ယခုအခါ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဟု အမည္ခံထားသူမ်ားအေနႏွင့္ ကုိယ္ကုိ မိမိတုိ႕ အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားေလာ၊ ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားေလာဆုိသည္ကုိ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ၾကည့္ၾကရန္ပင္ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာတုိင္းရင္းသား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူငယ္မ်ား အေနႏွင့္လည္း မိမိတုိ႕ကုိယ္ကုိ အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ္မ်ားျဖစ္လာေအာင္ ဦးတည္ႀကိဳးပမ္းသြားဖုိ႕ အထူးလုိအပ္လွေပသည္။ ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ယုတ္ေလ်ာ့သြားၿပီး အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား တုိးပြားလာသည္ႏွင့္ အမွ် ဗုဒၶဘာသာသည္ ျမန္မာ့လူ႕ေဘာင္၏ တုိးတက္ရာလမ္းေၾကာင္းေပၚတြင္ အဟန္႕အတား မဟုတ္သည့္အျပင္ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ မီး႐ွဴး ဟန္ေဆာင္တစ္ခုပင္ျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္လာၾကမည္မွား ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။